Σάββατο βράδυ, τα φανάρια στην Εγνατία αναβοσβήνουν ρυθμικά. Σαν να πανηγυρίζουν, μια πόλη μισοάδεια, που το έχει σκάσει στη Χαλκιδική. Ζέστη. Μια περιπτερόμπυρα βράζει στο χέρι μου. Συζητήσεις που βαριέμαι. Κολλάνε όλα από την υγρασία. Ξαφνικά, μια γνώριμη φωνή. «Ψιτ! Άσε τους δήθεν και έλα μαζί μου.». Γυρίζω πίσω και τί να δω. Ένας λαγός στην πλατεία Αριστοτέλους, μου κλείνει το μάτι. «Κουνήσου ντε!»

«Για σένα βγήκα σήμερα από το παραμύθι. Είσαι για Σαλόνικα by night;» λέει και πριν προλάβω να πω κάτι, παίρνουμε την Τσιμισκή, προς τα δικαστήρια. «Πάμε για το… κάτι άλλο.» μου λέει. Αυτή ήταν η φράση κλειδί. «Αγησίλαγε εσύ;» τον ρωτάω κι εκείνος έχει προχωρήσει μπροστά. «Ε, ναι! Κάνε γρήγορα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Πρέπει να γυρίσω στο παραμύθι πριν τα ξημερώματα!». Άρχισα κι εγώ να τρέχω. Ο «Αγησίλαγος», δημιούργημα του Θεσσαλονικιού παραμυθά και μουσικού Δημήτρη Μπασλάμ, είναι ο συνοδός μου, αυτό το ζεστό βράδυ στην Θεσσαλονίκη.

Μέχρι να στρίψω στη Φράγκων, η σιωπηλή πλευρά της πόλης, αρχίζει να ξυπνάει με λάτιν μουσική, να φοράει πρασινοκόκκινα χρώματα, να γεμίζει από νέους και παρέες freestyle. Ευτυχώς εδώ δεν σε κοιτάνε από πάνω μέχρι κάτω. Ούτε καν προσέξανε ότι συνοδεύομαι από λαγό. Ο Αγησίλαγος έχει ήδη θρονιαστεί πάνω στο ξύλινο αλογάκι της «Παπαρούνας» και πίνει βότκα πορτοκάλι κάνοντας κούνια.

Βρισκόμαστε στη Στοά Μαλακοπή, στην «Παπαρούνα» που στις αρχές του περασμένου αιώνα, ήταν ιδιοκτησία της εβραϊκής οικογένειας Αλλατίνι, γνωστής στην πόλη για την οικονομική της δραστηριότητα. Σήμερα είναι ένα από τα πιο «ψαγμένα» μπαράκια της πόλης. Σήμα κατατεθέν του, η μικρή παπαρούνα και τα καθαρά κοκτέιλ. Κουβεντιάζω με μια παρέα Ισπανών, δύο από τους οποίους μένουν μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, αερίζομαι με τις βεντάλιες τους- ύστερα βλέπω πως δεν κρατούν μόνο αυτοί, ο αέρας σ’ αυτό το τετράγωνο κόβεται από δεκάδες βεντάλιες, η βεντάλια είναι must. Ρίχνω μια ματιά γύρω μου- μέχρι να αναρωτηθώ πού πήγε ο Αγησίλαγος, χτυπάει μήνυμα στο κινητό μου: «Έλα “απυραμωρια”».

Χαμογελάω. Λαγός είναι, έχει πιει και δύο ποτά. Ας του συγχωρήσω τις ανορθογραφίες.

Ο δρόμος που πήρα, είναι γεμάτος αρώματα. Περνάω μέσα από τα κλειστά λουλουδάδικα, ανεβαίνω στη Στοά Μοδιάνο. Ο Αγησίλαγος, κάθεται έξω μπροστά σε έναν κατακόκκινο τοίχο, ανάμεσα σε δύο ανεμιστήρες και τα αυτιά του κάνουν κύκλους, ενώ ακούει ροκιές. Κι όμως είχε δίκιο. Άπειρα μόρια θα το ζητήσεις, απυραμωρια λέει η ταμπέλα, στην είσοδο του μπαρ. Η μωρία στην πυρά; Όπως και να χει, εδώ συναντάς την artistic Θεσσαλονίκη –και όχι μόνο.

Μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, τα ψηλά και χαμηλά τραπεζάκια της στοάς είναι γεμάτα και στο δρομάκι δεν πέφτει καρφίτσα.

-Τί έχουμε μετά;

- Πάστα Φλώρα darling!

Ή αλλιώς, απενοχοποιήσου. Το αντι- κιτς δεν είναι συνώνυμο του μινιμάλ. Εδώ μέσα γίνεται ο χαμός…Κάθομαι στο παλιό καρεκλάκι της γιαγιάς μου. Ξύλινο, άσπρο με ροζ ανθάκια, σετ με το τραπέζι του. Νομίζω ότι με ρούφηξε η παλιά ταπετσαρία και βγήκα σε μια άλλη εποχή… Η διπλανή μου έχει βουλιάξει σε μια λεοπάρ πολυθρόνα. Ο Αγησίλαγος ακουμπάει το σφηνάκι του στο κεφάλι ενός πλαστικού νάνου. Στον τοίχο τρέχουν τα φωτεινά νερά ενός πίνακα. Κι αν τον βγάλεις από την πρίζα θα δεις δεκάδες άλλους μικρούς θησαυρούς να αναβοσβήνουν. Φωτεινά λουλούδια και νεράιδες- μήπως ο Μπασλάμ με έβαλε και εμένα πρωταγωνίστρια στο παραμύθι; Κι όμως είμαστε Ζευξίδος 6, στην Θεσσαλονίκη των 25αρηδων και των πρώτων φοιτητών που επέστρεψαν από τις διακοπές στο κέντρο της πόλης (που σχεδόν τους ανήκει).

«Θα πηγαίναμε Ζενίτ αλλά είναι κλειστό για καλοκαίρι.» Τί είναι το Ζενίτ; «Κάτι που θα ταίριαζε στην κατάστασή μας και στην ώρα. Μπαίνεις μέσα, σκοτάδι παντού πίσσα, Ξέρεις, είναι από τα μέρη που βρίσκεις την μπάρα με το ένστικτο. Πάνω που παραγγέλνεις συνειδητοποιείς ότι όλα έχουν πάρει κλίση, τα μπουκάλια γέρνουν στο πλάι και γιαυτό δε φταίνε ούτε τα ελεκτρο-μπίτια, ούτε το ποτό. Έτσι είναι, απλά.». Κι ο «Λούκι Λουκ»- ένα από τα παλιά ξύλινα μπαρ της πόλης, κλειστός. Κι η «Σκνίπα» το ίδιο. Και η «Παράλληλος».

-Απογοητεύτηκες.

-Δεν θέλω να πάω σπίτι μου.

-Όταν λες “δεν θέλω να πάω σπίτι” η απάντηση είναι «Τσέχικη Μπυραρία». Κι από κει «Τέσσερις Εποχές». Αλλά ξέμειναν από λεμονάδα. «Μη μου στεναχωριέσαι. Θα πάω να σου βρω μία από την ταβέρνα δίπλα» λέει ο σερβιτόρος. Εδώ θα βρεις ξενύχτηδες φιλόσοφους. Αλλά ξέρω ήδη την απάντηση στο ερώτημα «τί εστί εναλλακτικός;» που με έτρωγε σήμερα. «Φοράς allstar; Σκουλαρίκια; Μπλούζα με τον Τσε; Ανακύκλωση κάνεις; Καπνίζεις χόρτο; Ακούς alternative; Υποστηρίζεις τις μειονότητες; Διαδηλώνεις στους πολέμους; Τί γνώμη έχεις για τον γκέι γάμο; Αν πεις στα περισσότερα ναι, σε θεωρούν εναλλακτικό. Μαύρα μεσάνυχτα…» μου λέει ο Αγησίλαγος. Εναλλακτικός σημαίνει «να είσαι θετικός εκεί που χρειάζεται. Και πάνω από όλα να είσαι ο εαυτός σου». Πριν αρχίσει να μου διηγείται την ιστορία του. (πως γινόταν κόκκινος όταν έτρωγε μόνο ντομάτες και πορτοκαλί όταν έτρωγε μόνο καρότα, πράσινος όταν έτρωγε μόνο πιπεριές, μέχρι που βρήκε τη σωστή δόση, θεραπεύτηκε από τις μαγουλάδες και απέκτησε το χρώμα του) άρχισε να ξημερώνει. Κάπου εκεί, ο Δημήτρης Μπασλάμ τον πήρε από το χέρι, ο Αγησίλαγος αποχαιρέτησε τα μεγάλα παιδιά, άνοιξε το χοντρό εξώφυλλο του βιβλίου και γύρισε πίσω στο παραμύθι του.

Πηγή: http://ontimezero.blogspot.com/2008/09/blog-post_12.html

ο οποιος δεν δανειζετε μονο αυτουσια κομματια, αλλα μαλλον και λεφτα, οπως διαβασαμε:

Δύσκολες στιγμές περνά με τα οικονομικά του ο Αντώνης Ρέμος, μιας και όπως φαίνεται η διαμάχη με την προηγούμενη δισκογραφική του εταιρεία, Sony Music, δεν έχει τελειώσει. Μετά τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την εμπλοκή του με τον Ηρακλή, έρχεται ξανά η Sony να  απαιτήσει 500.000 ευρώ από το συνεργάτη του (μετά το 1.000.000 που είχε απαιτήσει από τον ίδιο) για αντισυμβατική συμπεριφορά και μη εκτέλεση των υποχρεώσεών του.

(http://www.ourgreektv.com/2010/10/remos-provlimata-sony/)

Κάποια στοιχεία για τα Χριστούγεννα που πιθανώς δεν θα ξέρατε:

* Ο Άι Βασίλης έχει 31 ώρες τα Χριστούγεννα να μοιράσει τα δώρα, λόγω των διαφορετικών time zones και της περιστροφής της γης.

* Στην Πολωνία ο Άι Βασίλης μοιράζει τα δώρα του, στις 6 Δεκεμβρίου.

* Ο Άι Βασίλης είναι γνωστός σε άλλες χώρες και ως Saint Nicholas (Άγιος Νικόλαος) , Father Christmas (ο πατέρας των Χριστουγέννων) και Kris Kringle. Ο μύθος του Άι Βασίλη ξεκίνησε αναφερόταν στην πραγματικότητα στον Άγιο Νικόλαο που έβαζε νομίσματα στα παπούτσια των φτωχών και γενικά μοίραζε δώρα. Το μοντέρνο όνομα του Άι Βασίλη (Santa Clause) βγήκε από το Δανέζικο Sinterklaas.

* Το 1866, ο καλλιτέχνης Thomas Nast έφτιαξε ένα κολάζ με τίτλο ”Santa Claus and His Works” και για πρώτη φορά κατοχυρώθηκε ο Άι Βασίλης σαν δημιουργός παιχνιδιών.

* Η σημερινή εικόνα του Άι Βασίλη (ο γκριζομάλλης χοντρούλης κύριος με τη μεγάλη άσπρη γενειάδα και τα κόκκινα ρούχα) σε αντίθεση με τον γνωστό μύθο που κυκλοφορεί ΔΕΝ καθιερώθηκε από τις διαφημίσεις της Coca-Cola. Απλώς χρησιμοποιήθηκε σε μια διαφημιστική καμπάνια της το 1930 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

* Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στα χριστουγεννιάτικα κάλαντα και στα απλά χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Τα κάλαντα έχουν έναν γρήγορο, τακτικό ρυθμό ο οποίος αποκλείει όποιον πιθανό ελιγμό στο τραγούδι.

* Το πιο γνωστό χριστουγεννιάτικο κάλαντο παγκόσμια είναι το Άγια Νύχτα (Silent Night).

* Το τραγούδι “Jingle Bells” αρχικά είχε ονομαστεί “One-Horse Open Sleigh” και ήταν γραμμένο για την ημέρα των Ευχαριστιών και όχι για τα Χριστούγεννα!

* Η πιο πολυδιαβασμένη χριστουγεννιάτικη ιστορία παγκοσμίως είναι ο Χριστουγεννιάτικος Εφιάλτης του Ντίκενς.

* Το 2003, η συνδικαλιστική ομοσπονδία της Αυστρίας, εκπροσωπώντας 100,000 εργαζόμενους, ισχυρίστηκε ότι η αναπαραγωγή χωρίς σταματημό των Χριστουγεννιάτικων Καλάντων στα εμπορικά κέντρα ήταν “ψυχολογική τρομοκρατία”.

* Η πρώτη συνταγή για Χριστουγεννιάτικα κέικ στην Αμερική δημιουργήθηκε το 1796.

* Στα παλιά χρόνια, η ζάχαρη ήταν πολύ ακριβή. Γι’ αυτό το λόγο τα χριστουγεννιάτικα κέικ ήταν πολυτέλεια.

* Τα πρώτα κουλουράκια από τζίντζερ δημιουργήθηκαν για λογαριασμό της Βασίλισσας Ελισάβετ της Πρώτης, που καλόπιανε τους σημαντικούς επισκέπτες της με gingerbread σε σχήμα του επισκέπτη!

* Η παράδοση που υπάρχει με τους τάρανδους που τραβάνε το έλκηθρο του Άι Βασίλη ξεκίνησε τον 19ο αιώνα όταν μία ομάδα ανθρώπων πήγε από την Νορβηγία στην Αλάσκα με ένα κοπάδι ταράνδων, οι οποίοι αργότερα χρησιμοποιήθηκαν για να τραβάνε το έλκηθρο με τον Άι Βασίλη μέσα για μία διαφημιστική καμπάνια.

* Ο Ρούντολφ το ελαφάκι εφευρέυθηκε το 1939 από έναν άντρα που δούλευε σε ένα πολυκατάστημα. Πριν από αυτό υπήρχαν μόνο 8 τάρανδοι.

* Σύμφωνα με τις παραδόσεις της Βόρειας Αμερικής, ο Άι Βασίλης ζει στον Βόρειο Πόλο. Παρ’ όλα αυτά, κατά τη Δανέζικη παράδοση ζει στην Γροιλανδία,  ενώ κάθε χώρα της Σκανδιναβικής χερσονήσου έχει και μία διαφορετική θεωρία για τον τόπο στον οποίο μένει.

* Το X του ακρωνύμιου X-mas προέρχεται από τον ελληνικό γράμμα χ, το οποίο είναι το πρώτο γράμμα του ονόματος του Χριστού, και όχι από την προσπάθεια να αφαιρεθεί η θρησκευτική χροιά των Χριστουγέννων, όπως πιστεύουν κάποιοι.

* Στα Ρωμαϊκά χρόνια, στις 25 του Δεκέμβρη γιορταζόταν η αναγέννηση του ήλιου και λεγόταν Dies Natalis Solis Invicti.

* Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο προέρχεται από μια ειδωλολατρική παράδοση για το Χειμερινό ηλιοστάσιο, καθώς και το “Yule” (Χριστουγεννιάτικος εορτασμός – παλαιότερα πανηγύρι) προέρχεται επίσης από ειδωλολατρικές πηγές. Μιας που η Βόρεια Ευρώπη ήταν μία από τις τελευταίες περιοχές που Χριστιανοποιήθηκαν, πολλές από τις παραδόσεις ενσωματώθηκαν στις Χριστιανικές.

* Στο http://www.noradsanta.org/ μπορείτε να δείτε τον Άι Βασίλη με το έλκηθρο να κάνει γύρους μοιράζοντας τα δώρα μέσω ραντάρ.

* Υπήρχε μία περίοδος, κάπου στον 17ο αιώνα, όπου τα Χριστούγεννα ήταν απαγορευμένα για κάποιες ομάδες στην Αγγλία και την Αμερική (όπως οι Πουριτανοί) καθώς θεωρούνταν πολύ επιδεικτικά.

Merry Christmas around the world

Afrikaner (Afrikaans) ~ “Geseënde Kersfees”
Argentine ~ “Felices Pascuas”
Bohemian ~ “Vesele Vanoce”
Brazilian ~ “Boas Festas”
Chinese (Cantonese) ~ “Saint Dan Fai Lok”
Danish ~ “Glædelig Jul”
Dutch ~ “Vrolijk Kerstfeest”
English ~ “Merry Christmas”
Filipino ~ “Maligayang Pasko”
Finnish ~ “Hyvaa Joulua”
French ~ “Joyeux Noël”
German ~ “Froehliche Weihnachten”
Greek ~ “Kala Christouyenna”
Hawaiian ~ “Mele Kalikimaka”
Hebrew ~ “Mo’adim Lesimkha”
Icelandic ~ “Gledileg Jol”
Indonesian ~ “Selamat Hari Natal”
Irish ~ “Nollaig Shona Dhuit”
Italian ~ “Buone Feste Natalizie” - Natale italiano
Japanese ~ “Kurisumasu Omedeto”
Korean ~ “Sung Tan Chuk Ha”
Lithuanian ~ “Linksmu Kaledu”
Malay ~ “Selamat Hari Natal”
Maori ~ “Meri Kirihimete”
Norwegian ~ “God Jul” - Jul i Norge
Romanian ~ “Craciun Fericit”
Peruvian ~ “Felices Fiestas”
Portugese ~ “Boas Festas”
Slovakian ~ “Vesele Vianoce”
Spanish ~ “Feliz Navidad” - Cyber Navidad
Swedish ~ “God Jul” - Jul i Sverige
Welsh ~ “Nadolig Llawen”

Και κάποιες εικόνες ακόμα, έτσι γιατί σας αρέσουν

* HoHoHo Meeerry Christmas *

Θα θέλαμε εκ βάθους καρδίας να σας ευχαριστήσουμε που μας προτιμάτε (και να ευχαριστήσουμε και το wordpress που μας προωθεί! xD)! Άντε με το καλό και το εκατομμύριο! :Ρ

Ε, οκ το τελευταιο post ηταν καπως downιαρικο οποτε παρτε μερικες εορταστικες φωτογραφιες

Kαλες Γιορτες. τα λεμε απο Salonica σε 20 μερες!

και μια απο εδω που ειμαι!

miss you InnoBi

Δεν χρειάζεται να πιστευεις οτι 23 Δεκεμβρίου γεννήθηκε ο Ίησοῦς Χριστός, Θεοῦ Υἱός, Σωτήρ whatever

Αρκεί να πιστεύεις στον Γκαντι

Tι εννοω?

Σήμερα ειναι η παγκοσμια ημερα κατα του AIDS. Πάνω απο 33.000.000 έχουν τη νόσο.

15 εκ. παιδια θα μείνουν ορφανα.

Πάνω απο 3 δις του πληθυσμού της γης ζεί με 2.50 $ την ήμερα.

1.4 εκ. παιδια πεθαινουν ετησίως επειδη δεν εχουν προσβαση σε νερο και τροφη.

72 εκ παιδια δεν θα πανε σχολείο.

Στην ευρώπη ξοδευουμε 155 δις σε αλκοολ και τσιγαρα.

με 13 δις, θα μπορούσαμε να εξασφαλήσουμε τις διατροφικές αναγκες των ανθρωπων του αναπτυσσόμενου κόσμου.

συμπέρασμα: be the change you want to see in the world

http://www.actionaid.gr/

http://www.hamogelo.gr/

http://www.elpida.org/

http://www.msf.gr/

Όπως έμαθα πριν λίγο απ’ το google, σαν σήμερα 70 χρόνια πριν γεννήθηκε μία από τις πιο σπουδαίες προσωπικότητες του Αιώνα μας. Η μαμά του “σκαθαριού” Lennon, φέρνοντας στον κόσμο αυτό το αγοράκι την 9η Οκτωβρίου του 1940,  δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα μεγάλωνε και θα γινόταν ένας από τους 4 “θεούς” των απανταχού πασιφιστών και ροκάδων (και όχι μόνο) της εποχής. Ας μην ξεχνάμε και την σκανδαλιστική για πολλούς δήλωση του Lennon για τους Beatles: “The Beatles are bigger than Jesus”.

Εμείς τον αγαπήσαμε, τον αγαπάμε και θα τον αγαπάμε για πάντααααααααααααα κι ας μην είναι μαζί μας..

www.google.com

Οπως βλεπετε μετά από πολυμηνη απουσια απο το πολυλατρεμενο μας blog  επιστρεψαμε δυναμικα!  Το επικ βιντεο που ποσταρε η συνμπλογκιτισα ειναι αναμφισβιτητα το καλυτερο μας αρθρο.

Αυτο παλι το αρθρο ειναι ενα tribute στην προσπαθεια να μπει η καθημερινοτητα στην ελληνικη μουσικη. ομολογουμενως, πολλοι απο εμας – εγω δηλαδη – ειχαμε στραφει εξ ολοκληρου στην ξενη μουσικη, γιατι lets face it, η ελληνικη ειναι gtp. παρολαυτα, δωσαμε μια ευκαιρια σε νεους καλλιτεχνες, μουσικους, τραγουδοποιους , ψωναρες και εδω ειναι μια μικρη λιστα με αυτους που αγαπησαμε περισσοτερο.

πρωτος στο μυαλο μου ερχεται ο Κωστης Μαραβέγιας. τον αγαπησα απο τη πρωτη στιγμη που ειδα το βιντεο του “που να βρω μια να σου μοιαζει ” . Αλλα τον λατρεψα οταν τον ειδα λαιβ. Οι maraveyas illegal  κανουν το πιο κεφατο σοου, σου φτιαχνουν τη διαθεση και στη τελικη αυτος δεν ειναι ο στοχος της μουσικης?

[ οκ οκ, ναι ειναι και κουκλακι ζωγραφιστο ]

το δευτερο cd τους “welcome to greece”  ηταν εξισου καλο με το πρωτο

παρε μια γευση : [ΦΙΕΣΤΑ]

η Μόνικα ειναι σταθερη αξια. νομιζω οτι πλεον εχει γινει αρκετα γνωστη. την ειδα επισης live, πριν κανα 2 χρονια, και η φωνη της δεν εχει καμια διαφορα απο το CD.  προσωπικα το 2ο της αλμπουμ [exit] δεν μαρεσε οσο τo avatar αλλα αυτο δεν εχει καμια σημασια

παρε μια γευση: [ROAD TRIP]

ο Πανος Μουζουρακης παλι, εγινε υπερβολικα γνωστος. ειτε ως ‘ηθοποιος’, ειτε ως ‘τραγουδιστης’ προκαλει με τον καφρικο στιχο του και τις περιεργες δηλωσεις του.

παντως οι περιεργες τραγουδοιστοριες του μπορουν να σου φτιαξουν το κεφι.

παρε μια γευ

ση: [ΚΑΦΡΙΛΑ]

Λεωνιδας Μπαλαφας. Απο τα καλυτερα cd που εχω ακουσει το “Ταξιδι για να σε βρω”, και το απο κατω, απο τα καλυτερα τραγουδια.

παρε μια γευση:

η Joanna Drigo αλλο ενα δειγμα εναλλακτικης, ελληνικης μουσικης που με τη συνεργασια της με τον Φιλιππο Πλιατσικα καταφερε να αναδειξει το ταλεντο της

ε, ποιος δεν εχει ακουσει αυτο :

παρε μια γευση:

Active member – rodes – cheap science. Nikitas Klint .. Η ποιοτητα λεει οτι εχει ξεπεσει, αλλα ο τυπος γραφει μουσικη για τη πλακα του και οσο παει γαμει και περισσοτερο.

τωρα,  θα πρεπε να γραψω και για αλλους αλλα ξεμεινα απο τσιγαρα. Οπότε, θα κοψω το μπλα μπλα.

Χατζηφραγκετα (καφρουποθεση με πολλααα τραγουδια για χαβαλε)

Μαρω Μαρκελλου

Ορεστης Ντάντος

Ας μη ξεχναμε ομως και τα διαχρονικα ασματα.

Αλκιβιαδη Κωνσταντοπουλος

Σπυρος Γραμμενος

ps: ο Ζακ Στεφανου εβγαλε νεο αλμπουμ.