07
Ιαν.
11

Εναλλακτική μπαρότσαρκα στη Θεσσαλονίκη :)

by Innocent Bitch

Σάββατο βράδυ, τα φανάρια στην Εγνατία αναβοσβήνουν ρυθμικά. Σαν να πανηγυρίζουν, μια πόλη μισοάδεια, που το έχει σκάσει στη Χαλκιδική. Ζέστη. Μια περιπτερόμπυρα βράζει στο χέρι μου. Συζητήσεις που βαριέμαι. Κολλάνε όλα από την υγρασία. Ξαφνικά, μια γνώριμη φωνή. «Ψιτ! Άσε τους δήθεν και έλα μαζί μου.». Γυρίζω πίσω και τί να δω. Ένας λαγός στην πλατεία Αριστοτέλους, μου κλείνει το μάτι. «Κουνήσου ντε!»

«Για σένα βγήκα σήμερα από το παραμύθι. Είσαι για Σαλόνικα by night;» λέει και πριν προλάβω να πω κάτι, παίρνουμε την Τσιμισκή, προς τα δικαστήρια. «Πάμε για το… κάτι άλλο.» μου λέει. Αυτή ήταν η φράση κλειδί. «Αγησίλαγε εσύ;» τον ρωτάω κι εκείνος έχει προχωρήσει μπροστά. «Ε, ναι! Κάνε γρήγορα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Πρέπει να γυρίσω στο παραμύθι πριν τα ξημερώματα!». Άρχισα κι εγώ να τρέχω. Ο «Αγησίλαγος», δημιούργημα του Θεσσαλονικιού παραμυθά και μουσικού Δημήτρη Μπασλάμ, είναι ο συνοδός μου, αυτό το ζεστό βράδυ στην Θεσσαλονίκη.

Μέχρι να στρίψω στη Φράγκων, η σιωπηλή πλευρά της πόλης, αρχίζει να ξυπνάει με λάτιν μουσική, να φοράει πρασινοκόκκινα χρώματα, να γεμίζει από νέους και παρέες freestyle. Ευτυχώς εδώ δεν σε κοιτάνε από πάνω μέχρι κάτω. Ούτε καν προσέξανε ότι συνοδεύομαι από λαγό. Ο Αγησίλαγος έχει ήδη θρονιαστεί πάνω στο ξύλινο αλογάκι της «Παπαρούνας» και πίνει βότκα πορτοκάλι κάνοντας κούνια.

Βρισκόμαστε στη Στοά Μαλακοπή, στην «Παπαρούνα» που στις αρχές του περασμένου αιώνα, ήταν ιδιοκτησία της εβραϊκής οικογένειας Αλλατίνι, γνωστής στην πόλη για την οικονομική της δραστηριότητα. Σήμερα είναι ένα από τα πιο «ψαγμένα» μπαράκια της πόλης. Σήμα κατατεθέν του, η μικρή παπαρούνα και τα καθαρά κοκτέιλ. Κουβεντιάζω με μια παρέα Ισπανών, δύο από τους οποίους μένουν μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, αερίζομαι με τις βεντάλιες τους- ύστερα βλέπω πως δεν κρατούν μόνο αυτοί, ο αέρας σ’ αυτό το τετράγωνο κόβεται από δεκάδες βεντάλιες, η βεντάλια είναι must. Ρίχνω μια ματιά γύρω μου- μέχρι να αναρωτηθώ πού πήγε ο Αγησίλαγος, χτυπάει μήνυμα στο κινητό μου: «Έλα “απυραμωρια”».

Χαμογελάω. Λαγός είναι, έχει πιει και δύο ποτά. Ας του συγχωρήσω τις ανορθογραφίες.

Ο δρόμος που πήρα, είναι γεμάτος αρώματα. Περνάω μέσα από τα κλειστά λουλουδάδικα, ανεβαίνω στη Στοά Μοδιάνο. Ο Αγησίλαγος, κάθεται έξω μπροστά σε έναν κατακόκκινο τοίχο, ανάμεσα σε δύο ανεμιστήρες και τα αυτιά του κάνουν κύκλους, ενώ ακούει ροκιές. Κι όμως είχε δίκιο. Άπειρα μόρια θα το ζητήσεις, απυραμωρια λέει η ταμπέλα, στην είσοδο του μπαρ. Η μωρία στην πυρά; Όπως και να χει, εδώ συναντάς την artistic Θεσσαλονίκη –και όχι μόνο.

Μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, τα ψηλά και χαμηλά τραπεζάκια της στοάς είναι γεμάτα και στο δρομάκι δεν πέφτει καρφίτσα.

-Τί έχουμε μετά;

– Πάστα Φλώρα darling!

Ή αλλιώς, απενοχοποιήσου. Το αντι- κιτς δεν είναι συνώνυμο του μινιμάλ. Εδώ μέσα γίνεται ο χαμός…Κάθομαι στο παλιό καρεκλάκι της γιαγιάς μου. Ξύλινο, άσπρο με ροζ ανθάκια, σετ με το τραπέζι του. Νομίζω ότι με ρούφηξε η παλιά ταπετσαρία και βγήκα σε μια άλλη εποχή… Η διπλανή μου έχει βουλιάξει σε μια λεοπάρ πολυθρόνα. Ο Αγησίλαγος ακουμπάει το σφηνάκι του στο κεφάλι ενός πλαστικού νάνου. Στον τοίχο τρέχουν τα φωτεινά νερά ενός πίνακα. Κι αν τον βγάλεις από την πρίζα θα δεις δεκάδες άλλους μικρούς θησαυρούς να αναβοσβήνουν. Φωτεινά λουλούδια και νεράιδες- μήπως ο Μπασλάμ με έβαλε και εμένα πρωταγωνίστρια στο παραμύθι; Κι όμως είμαστε Ζευξίδος 6, στην Θεσσαλονίκη των 25αρηδων και των πρώτων φοιτητών που επέστρεψαν από τις διακοπές στο κέντρο της πόλης (που σχεδόν τους ανήκει).

«Θα πηγαίναμε Ζενίτ αλλά είναι κλειστό για καλοκαίρι.» Τί είναι το Ζενίτ; «Κάτι που θα ταίριαζε στην κατάστασή μας και στην ώρα. Μπαίνεις μέσα, σκοτάδι παντού πίσσα, Ξέρεις, είναι από τα μέρη που βρίσκεις την μπάρα με το ένστικτο. Πάνω που παραγγέλνεις συνειδητοποιείς ότι όλα έχουν πάρει κλίση, τα μπουκάλια γέρνουν στο πλάι και γιαυτό δε φταίνε ούτε τα ελεκτρο-μπίτια, ούτε το ποτό. Έτσι είναι, απλά.». Κι ο «Λούκι Λουκ»- ένα από τα παλιά ξύλινα μπαρ της πόλης, κλειστός. Κι η «Σκνίπα» το ίδιο. Και η «Παράλληλος».

-Απογοητεύτηκες.

-Δεν θέλω να πάω σπίτι μου.

-Όταν λες “δεν θέλω να πάω σπίτι” η απάντηση είναι «Τσέχικη Μπυραρία». Κι από κει «Τέσσερις Εποχές». Αλλά ξέμειναν από λεμονάδα. «Μη μου στεναχωριέσαι. Θα πάω να σου βρω μία από την ταβέρνα δίπλα» λέει ο σερβιτόρος. Εδώ θα βρεις ξενύχτηδες φιλόσοφους. Αλλά ξέρω ήδη την απάντηση στο ερώτημα «τί εστί εναλλακτικός;» που με έτρωγε σήμερα. «Φοράς allstar; Σκουλαρίκια; Μπλούζα με τον Τσε; Ανακύκλωση κάνεις; Καπνίζεις χόρτο; Ακούς alternative; Υποστηρίζεις τις μειονότητες; Διαδηλώνεις στους πολέμους; Τί γνώμη έχεις για τον γκέι γάμο; Αν πεις στα περισσότερα ναι, σε θεωρούν εναλλακτικό. Μαύρα μεσάνυχτα…» μου λέει ο Αγησίλαγος. Εναλλακτικός σημαίνει «να είσαι θετικός εκεί που χρειάζεται. Και πάνω από όλα να είσαι ο εαυτός σου». Πριν αρχίσει να μου διηγείται την ιστορία του. (πως γινόταν κόκκινος όταν έτρωγε μόνο ντομάτες και πορτοκαλί όταν έτρωγε μόνο καρότα, πράσινος όταν έτρωγε μόνο πιπεριές, μέχρι που βρήκε τη σωστή δόση, θεραπεύτηκε από τις μαγουλάδες και απέκτησε το χρώμα του) άρχισε να ξημερώνει. Κάπου εκεί, ο Δημήτρης Μπασλάμ τον πήρε από το χέρι, ο Αγησίλαγος αποχαιρέτησε τα μεγάλα παιδιά, άνοιξε το χοντρό εξώφυλλο του βιβλίου και γύρισε πίσω στο παραμύθι του.

 

Πηγή: http://ontimezero.blogspot.com/2008/09/blog-post_12.html


0 Responses to “Εναλλακτική μπαρότσαρκα στη Θεσσαλονίκη :)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Blog Stats

  • 85,542 hits

Salonica’s United Bitches (S.U.B)

These Bitches cant be serious!

Θεωρίες Της Ράνιας

Οι πρώην, είναι σαν το σπίτι των γονιών μας. Αισθάνεσαι πολύ όμορφα κάθε φορά που επιστρέφεις. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θέλεις να μείνει και για πάντα. {καινουργια θεωρια κάθε βδομαδααααααα}
Ιανουαρίου 2011
Δ T Τ T Π S S
« Δεκ.   Ιαν. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Αρέσει σε %d bloggers: